Avondje Spoedeisende Hulp

De zeiler neemt de wind zoals hij komt en toch bereikt hij zijn doel.

De SEH, de Spoed Eisende Hulp is waar ik gisteren avond mijn avond heb doorgebracht. In de loop van de middag begon ik te hoesten en werd ik wat benauwd. Ik besteedde er niet zoveel aandacht aan want het gebeurd wel vaker. Echter tegen 17.30 werd het wel heel erg en aangezien ik een achtergrond heb van longembolies wilde ik ook geen risico nemen.
Ik heb de huisartsenpost gebeld, en ook zij namen geen risico en kwamen gelijk. Na wat kleine testjes werd er inderdaad gedacht aan longemobolie dus de ambulnace werd gebeld en ik moest richting ziekenhuis. Gelukkig was Marry nog in het dorp en die kwam even snel tassen inpakken want we wisten niet of ik moest blijven.
Toen de ambulance broeders binnen stapten kwam Mellis strak tegen mijn bed aan staat en mochten de mannen er niet bij. Marry heeft hem met zijn riem om weg moeten lokken en helaas heeft hij op de gang zitten piepen. Vreselijk wat een drama zeg. Wat merk je dan toch wat voor band je hebt met je hond. Ik kon wel janken.
De ambulancebroeders moesten een infuus naaldje prikken en das altijd een ramp. Volgens hem zat er een mooi vat aan de zijkant van mijn pols dus hij prike een infuus naaldje. Volgens hem in 1x goed maar volgens mij zat ie verkeerd. In het ziekenhuis aangekomen zat hij inderdaad verkeerd en er moest opnieuw geprikt worden.
Ze hebben gelijk alle benodigde waardes geprikt voor embolies en een foto van de longen gemaakt. Ik lag te wachten en te wachten op de uitslagen. Wat duurt wachten dan lang zeg. Ik voelde me ook niet goed genoeg om te gaan liggen lezen dus maar wat voor me uitgestaard. Tegen 23.00 kwam ook Thom het ziekenhuis binnen wandelen en kwamen ze net met de uitslagen. de trombose waardes waren goed. Ik zei dus gelijk : "mooi dan kan ik dus naar huis". Ik kon inderdaad naar huis. De zuurstof waarde in mijn bloed was echter wel veel te hoog. Door mijn oppervlakkige ademhalen was ik eigenlijk de hele tijd aan het hyperventileren zonder dat ik daar zelf erg in had.
De benauwdheid en de pijn werden veroorzaakt door een paar verschoven wervels in nek, rug en ribben. Nou dat kan ik vandaag inderdaad goed merken want het lijkt wel of er een vrachtwagen over me heen is gereden. Lang leve mijn grote vriend morfine zullen we maar denken.
Al met al was het even schrikken, maar rond 00.30 waren we weer thuis en ben ik aardig uitgeput mijn bedje in gerold. Door de pijnstilling heb ik wel aardig geslapen gelukkig. Zoals afgesproken komt straks mijn "sussie" deze kant op en gaan we er alsnog een gezellig weekend van maken. Thom gaat straks naar Koba en Joop om daar te helpen bij de tuin opknappen, en wij meiden gaan aan de wijn ;-).

Een bewogen vrijdagavond en nu lekker rustig aan. Allemaal een fijn weekend.

Advertenties

17 reacties

Opgeslagen onder Ziekenhuis 2008

17 Reacties op “Avondje Spoedeisende Hulp

  1. Tjonge! Wat een avond zeg! Ja prikken is een vak apart…en als jij zegt die naald zit niet goed…dan zit ie niet goed! Dat ken ik maar al te goed…Jij voelt dat als geen ander! Dan kunnen ze praten als brugman, dat helpt niet, jij voelt dat gewoon…MNaar ja er moet nu eenmaal een infuusnaaldje in he! Gelukkig dat het geen embolie was! Hoewel dit ook geen pretje is…Gelukkig komt er straks afleiding voor je! Wens je heel veel plezier en beterschap!! XxX Liefs:Wilma.

  2. Vergat ik een dikke knuffel voor Mellis te geven! Zo trouw! en zo goed voor jouw te willen zorgen!!Wat een super lieverd!!Wil je hem een extra knuffel geven, namens mij? Liefs:Wilma.

  3. Oei, dat is verschieten!

    Ik zou nooit zonder hond vertrekken dan… Daar ben ik op zo’n moment véél te bang voor! Harnasje aan, drinkbakje, pasje en europees paspoort heb ik altijd bij, en hij gaat mee, net zoals mijn rolstoel ook meegaat…
    Wij bellen trouwens nooit een ambulance. We gaan gewoon tevoet (het ziekenhuis is niet zo ver) of met de auto. Zo kan de rolstoel ook mee en ben ik met hulphond en rolstoel niet volledig hulpeloos… en ook niet zo bang…

    Ik wens je veel beterschap en een fijn weekend!

  4. mams<

    Hallo Astrid,
    Via de site van Wilma ben ik hier terecht gekomen en ik wil je even zeggen dat je een prachtige web-log hebt! Ik ga alles eens op m’n gemak doorlezen, maar heb daar wel even tijd voor nodig. Zeker met dit mooie weer, dan ben ik veel buiten!!
    Voor nu: een heel fijn, zonnig weekend en groetjes van Jose.

  5. Annelies Steenbrink

    Wat een schrik, Astrid! wel fijn dat je weer naar huis mocht en niet ter observatie hoefde te blijven. Goed voor Mellis ook! Knap dat ie zich liet weglokken, de hond van mijn baas deed dat indertijd ook toen hij ziek was. wat een band heb je dan met je hond, he. Het beste! geniet toch maar lekker van je sussieweekend!

  6. gossie meid, wat ’n avond! ik lees het nu pas…..en zo sneu voor Mellis…..hij denkt natuurlijk dat je weer heel lang weggaat…..gelukkig alles goed…..en nu genieten van je sussie en je nieuwe boek…..inderdaad, soms moet je wat makkelijks tussendoor lezen…..heb ’t goed en geniet lekker samen………..liefs rietje

  7. Aquawoman

    Hoi As,

    Das inderdaad even schrikken. Maar ben blij dat je weer thuis bent. Ach arme mellis hahaha. Maar gelukkig hoefde jullie elkaar niet lang te missen he!!
    Ik hoop dat je ondanks dit alles toch nog een gezellig weekend zal hebben.

    Groetjes
    Aquawoman

  8. tjonge zeg,dat was inderdaad schrikken maar gelukkig mocht je weer lekker naar huis:)
    en ahhhh mellis..wat een heerlijk mooi lief beessie is het toch.
    wens je een fijn pinksterweekeind toe met liefs van mij..

  9. snik…m,n plaatje doet het niet? poging 2

  10. jeetje meid gelukkig is het dan toch “meegevallen” en mellis door het dolle heen dat je weer thuiskwam? Geniet maar lekker van het mooie weer en het lange weekend veel liefs van ons

  11. jeetje as, wat een verhaal. gelukkig dat er geen sprake bleek te zijn van een embolie, maar toch.. de schrik zat er wel even in neem ik aan…
    nou, geniet van de zondag en doe rustig aan!

    liefs, Rampie

  12. Hey Astrid, Hoop dat je weer een beetje bekomen bent van alle heisa. En dat je weer wat opgeknapt bent.

    Ondanks alles wens ik je een heel fijne zondag!!!

    Liefs Marja

  13. Hoi, ik hoop dat het inmiddels wat beter met je gaat..en dat jullie een fijne tijd hebben gehad? wens je een heerlijke 2e Pinksterdag toe! Liefs:Wilma.

  14. Hoihoi!

    Fijn dat je toch weer naar huis mocht en dat je niet hoefde te blijven, maar het was vast weer een heftig uitstapje voor je. Ik hoop dat je je weer bete voelt en je lekker genoten hebt van het weekend met je ‘sussie’.
    Groeten Henrike

  15. Nou ja zeg, kijk ik één dag niet en zie ik dat er paniek in de tent was! Gelukkig geen embolie, wél hyperventilatie en verschoven wervels…wat een geklooi hè.
    Nou, ik ben blij dat je weer naar huis kon, ik zag je vakantie al bijna in het water vallen…pffuuh…gelukkig niet!
    Liefs en een dikke knuffel,
    Loes
    (zat op msn maar jij nog niet dus..)

  16. Jee, wat lees ik nu toch allemaal. Hopelijk kom je tot rust!

    Dikke knuf!

  17. Tjonge wat een gedoe weer allemaal en wat zielig voor Mellis. Hij begrijpt er niets van. Hij wil je beschermen… wel lief van hem!

    ik hoop dat je therapeut wat aan je wervels kan doen zodat je pijn ook weer wat minder zal worden. Heel veel sterkte!

    Liefs Sandra

Ik ben gek op reacties, verras mij maar ;-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s