Grenzen stellen en bewaken

Er ontstaat weer eens een leuke discussie over mijn bezigheden. Gelukkig wel weer op een leuke manier met leuke reacties. Ik wil er even wat meer over kwijt.

Ja ik ben een bezig bijtje. Ja ik heb een handicap en ben erg ziek, maar ik ben en blijf gewoon Astrid. Heel veel mensen hebben gewoon een baan, met of zonder handicap. Waarom zou ik dan niet gewoon kunnen werken? Nou dat kan ik dus wel en dat doe ik dus ook. Ik doe dat niet om mezelf te bewijzen tegen over wie dan ook. Ik werk omdat ik er ontzettend veel kracht, plezier, en liefde uit haal. Het maakt me vrolijk elke dag weer. Of het nu het werk voor B+M is of mijn vrijwilligerswerk, dat maakt niet uit. Alles wat ik doe dat doe ik met liefde en plezier en wil ik graag goed doen.

Mijn werk doe ik dagelijks. Ook voor het Gehandicapten Platform zet ik mij volledig in. Ook dat brengt veel werk met zich mee. Veel beleids stukken lezen en werkgroepen leiden. Veel van deze afspraken doe ik allemaal vanuit huis. Mijn collega’s komen altijd, zonder mopperen bij mij thuis vergaderen. Dit maakt het voor mij mogelijk omdat ik dan kan blijven liggen. Ik hoef er niet heel vaak de deur voor uit, daarom kan ik dit doen. Ook voor mijn normale werk komen mijn collgega’s zonder mopperen ruim 5 kwartier mijn richting op tuffen. Op die manier kunnen we onze dingen bespreken en samen zijn. Als ik erbij zou moeten reizen, dan zou het een stuk moeilijker worden. Gelukkig is dat niet aan de orde.

Tegen de tijd dat ik begin s’morgens is het vaak al half 11. Tussen door rust ik vaak even een poosje of ga ik lekker met de honden naar buiten. Dat is weer het voordeel van thuis werken. Ook al mijn collega’s weten dit en houden daar rekening mee. Als ik overdag even geen zin heb dan maak ik het af op een ander tijdstip. Ik deel altijd mijn eigen dagen en tijden in. Heerlijk toch zo’n baan? Soms gaan we weg om hondjes te testen. Vaak maken we daar een uitje van en dus een leuke dag. De rest van de week hou ik dan weer rekening met deze dingen.

Ik probeer altijd 1 of 2 dagen in de week voor mezelf te plannen. dan ga ik lekker met de honden naar buiten of lig lekker te lezen of tv te kijken. Dan doe ik "mijn" ding. Ik kan genieten van de kleine dingen. Een lekker glas wijn, een mooie lucht, de regen op de ramen, of de zon te zien schijnen. De blaadjes te zien verkeluren aan "mijn" boom,een gesprek met een vriendin of een leuk mailtje. Mijn werk is mijn hobby, maar leven om te werken doe ik niet meer. Die tijd heb ik gehad toen ik nog gezond was, en die tijd is voorbij. Vroeger had ik nooit een moment rust en stouwde ik alles vol met werk. Daar heb ik van geleerd en doe ik niet meer. Ook nu niet. Mensen krijgen altijd de drang om te denken dat als iemand ziek is, de persoon niet meer goed kan functioneren. Ik kan anders functioneren maar niet minder. Door de rust die ik kan inbouwen op een dag, kan ik werken. Als ik niet zou kunnen werken zou ik niet meer kunnen functioneren. het is dus precies andersom! Door mijn werk en andere bezigheden zit ik geestelijk goed in elkaar. Het is mooi in balans en ik voel me er heerliojk bij. Dat is uiteindelijk het belangrijkste dat telt!

Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend. Geniet van het mooie weer en trek er lekker op uit. Ik ga dat in ieder geval wel doen.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Rompslomp

Ik ben gek op reacties, verras mij maar ;-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s