Maandelijks archief: juni 2010

Nickname – Ingrid Oonincx

Photobucket
de achterkant:
Noor, Dagmar en Roos leren elkaar kennen via een chatbox. Al snel delen ze elkaars dagelijkse belevenissen. Ze blijken alledrie zo hun eigen geheimen te hebben die ze tijdens het chatten aan elkaar toevertrouwen. Noor wil dolgraag moeder worden, terwijl Dagmar juist niet weet wat ze met haar plotselinge zwangerschap aanmoet. Roos is op haar beurt het huisvrouwenbestaan met twee kleine kinderen zat en verdenkt haar echtgenoot van overspel. Voor ze het beseffen zijn de levens van Noor, Dagmar en Roos op een verontrustende manier met elkaar verweven en worden ze geconfronteerd met hun grootste angsten.
Mijn recensie

In Nickname maken we kennis met drie vrouwen die elkaar hebben ontmoet via een chatbox, Dagmar, Noor en Roos. In de chatbox hebben ze een Nickname, dat verklaart gelijk de titel van het boek.
Op een niet allerdaagse manier worden hun levens met elkaar verbonden.
Noor wil niets liever dan moeder worden, maar ondanks de verwoede pogingen van haar en haar man lukt het maar niet om zwanger te worden.
Dagmar daarintegen is zwanger na een one night stand en weet helemaal niet wat ze moet beginnen met een kind.
Roos is huisvrouw, en ontdekt dat haar man er wisselende contacten op na houd.
Tijdens het chatten bespreken de vrouwen hun problemen en stortten ze hun hart uit bij elkaar.

Nickname is niet zozeer een thriller, ik zou het meer een roman, met een vleugje spanning willen noemen. De verhaal lijnen worden goed uitgewerkt en komen aan het eind mooi bij elkaar. De karakters worden erg goed neergezet, en je leeft daarom ook mee met de diverse verhaal lijnen. De hoofdstukken zijn kort, en elk hoofdstuk gaat over een ander persoon in het boek. Nickname is zeker een boek dat je niet weg wilt leggen, en wat je uit wilt lezen. Het verhaal blijft boeien, al is het hier en daar soms wat voorspelbaar.

Nickname is het debuut van Ingrid Oonincx en zet zich daarmee gelijk op de lijst van Nederlandse auteurs. Nickname is zeker een aanrader, maar alleen als je de tijd hebt om te lezen, want hij moet uit!
Photobucket

(geschreven voor http://www.vrouwenthrillers.nl)

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Rompslomp

Nickname – Ingrid Oonincx

Photobucketde achterkant:Noor, Dagmar en Roos leren elkaar kennen via een chatbox. Al snel delen ze elkaars dagelijkse belevenissen. Ze blijken alledrie zo hun eigen geheimen te hebben die ze tijdens het chatten aan elkaar toevertrouwen. Noor wil dolgraag moeder worden, terwijl Dagmar juist niet weet wat ze met haar plotselinge zwangerschap aanmoet. Roos is op haar beurt het huisvrouwenbestaan met twee kleine kinderen zat en verdenkt haar echtgenoot van overspel. Voor ze het beseffen zijn de levens van Noor, Dagmar en Roos op een verontrustende manier met elkaar verweven en worden ze geconfronteerd met hun grootste angsten.Mijn recensieIn Nickname maken we kennis met drie vrouwen die elkaar hebben ontmoet via een chatbox, Dagmar, Noor en Roos. In de chatbox hebben ze een Nickname, dat verklaart gelijk de titel van het boek. Op een niet allerdaagse manier worden hun levens met elkaar verbonden. Noor wil niets liever dan moeder worden, maar ondanks de verwoede pogingen van haar en haar man lukt het maar niet om zwanger te worden.Dagmar daarintegen is zwanger na een one night stand en weet helemaal niet wat ze moet beginnen met een kind.Roos is huisvrouw, en ontdekt dat haar man er wisselende contacten op na houd.Tijdens het chatten bespreken de vrouwen hun problemen en stortten ze hun hart uit bij elkaar.Nickname is niet zozeer een thriller, ik zou het meer een roman, met een vleugje spanning willen noemen. De verhaal lijnen worden goed uitgewerkt en komen aan het eind mooi bij elkaar. De karakters worden erg goed neergezet, en je leeft daarom ook mee met de diverse verhaal lijnen. De hoofdstukken zijn kort, en elk hoofdstuk gaat over een ander persoon in het boek. Nickname is zeker een boek dat je niet weg wilt leggen, en wat je uit wilt lezen. Het verhaal blijft boeien, al is het hier en daar soms wat voorspelbaar. Nickname is het debuut van Ingrid Oonincx en zet zich daarmee gelijk op de lijst van Nederlandse auteurs. Nickname is zeker een aanrader, maar alleen als je de tijd hebt om te lezen, want hij moet uit!Photobucket(geschreven voor http://www.vrouwenthrillers.nl)

3 reacties

Opgeslagen onder Recensies

Een loge in huis

Sinds dat we terug zijn van vakantie is er al weer het een en ander gebeurd. Bijkomen van de verre reis was er niet echt bij. We zijn de 7e thuis gekomen, en de 9e zou ik weer aan het werk gaan. Tjee, wat een email heb je na zo'n vakantie zeg. Er was iets fout op de server wat er voor zorgde dat ik 998 emails had! Het meeste natuurlijk dubbel, maar vis de juiste mails er maar eens tussenuit. Toen dat eenmaal gebeurd was kon ik dan ook weer met een schone lei beginnen.

Al snel na thuiskomst werd ik gebeld door een Golden fokker met de mededeling dat hij een herplaatser terug kreeg en of wij interesse hadden. Nou dat kwam nou mooi uit, want ik had net een intake gedaan met een cursist die graag een wat oudere Golden wilde. Ze kon hem alleen pas vanaf 12 juli hebben, dus 3x raden waar deze loge bivakeert? Juist, bij ons! En wat een leuk beest zeg! Roger is een 10 maanden jonge reu die zich prima aanpast is ons systeem. De winkels in gaat perfect en ook buiten gedraagt hij zich goed.

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Jullie zien, het is een plaatje, en wat lijkt hij op Mellis toen hij nog jong was.
Mijn dag is dus weer een stukje drukker met zo'n jonge hond in huis, maar die 2 weekjes overleef ik nog wel.

Verder heb ik weer erg last van de bekende bacterie die me voor de vakantie zo lamlegde. Aangezien ik drager ben van deze bacterie zal ik altijd last blijven houden van veel diaree en slechte eetlucht die er mee samenhangt. Ook de BBQ die we het weekend hadden met vrienden heeft doet er natuurlijk geen goed aan, maar het is altijd zoooo gezellig!

Wat is het ook heerlijk dat we eindelijk zomer hebben, ik vind het zalig de warmte. Ik hoop jullie ook. Ik ga snel weer verder met het werk, en spreek jullie snel!

Liefs As

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Rompslomp

Een loge in huis

Sinds dat we terug zijn van vakantie is er al weer het een en ander gebeurd. Bijkomen van de verre reis was er niet echt bij. We zijn de 7e thuis gekomen, en de 9e zou ik weer aan het werk gaan. Tjee, wat een email heb je na zo'n vakantie zeg. Er was iets fout op de server wat er voor zorgde dat ik 998 emails had! Het meeste natuurlijk dubbel, maar vis de juiste mails er maar eens tussenuit. Toen dat eenmaal gebeurd was kon ik dan ook weer met een schone lei beginnen.

Al snel na thuiskomst werd ik gebeld door een Golden fokker met de mededeling dat hij een herplaatser terug kreeg en of wij interesse hadden. Nou dat kwam nou mooi uit, want ik had net een intake gedaan met een cursist die graag een wat oudere Golden wilde. Ze kon hem alleen pas vanaf 12 juli hebben, dus 3x raden waar deze loge bivakeert? Juist, bij ons! En wat een leuk beest zeg! Roger is een 10 maanden jonge reu die zich prima aanpast is ons systeem. De winkels in gaat perfect en ook buiten gedraagt hij zich goed.

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Jullie zien, het is een plaatje, en wat lijkt hij op Mellis toen hij nog jong was.Mijn dag is dus weer een stukje drukker met zo'n jonge hond in huis, maar die 2 weekjes overleef ik nog wel.

Verder heb ik weer erg last van de bekende bacterie die me voor de vakantie zo lamlegde. Aangezien ik drager ben van deze bacterie zal ik altijd last blijven houden van veel diaree en slechte eetlucht die er mee samenhangt. Ook de BBQ die we het weekend hadden met vrienden heeft doet er natuurlijk geen goed aan, maar het is altijd zoooo gezellig!

Wat is het ook heerlijk dat we eindelijk zomer hebben, ik vind het zalig de warmte. Ik hoop jullie ook. Ik ga snel weer verder met het werk, en spreek jullie snel!

Liefs As

5 reacties

Opgeslagen onder Werk

DisneyLand en de terugreis

Het heeft even geduurd eer dat ik toe ben gekomen aan het laatste logje van de vakantie, sorry!

Zondag 6 juni, onze 10 jarige trouwdag hebben we doorgebracht in Disneyland LA. Tjee, wat was dat een geweldige dag zeg. ’s Morgens zijn we vroeg opgestaan. Aangezien ik eerst een flinke shot morfine nodig heb in de ochtend voordat ik in de mogelijkheid ben om op te staan, duurde het dus wel even eer we op gang waren. Maar we hadden de tijd, dus ook weer niet zo belangrijk. Het was een mooie warme dag, eigenlijk net ff te warm voor Mellis. Maar wat hebben we genoten. Alle attracties zijn aangepast voor gehandicapten, dus dat was een echte verademing. Na nog een paar leuke foto’s samen met Pluto, Goofy en natuurlijk Mickey was ons, en vooral mijn energie niveau aardig geslonken.
We wilden ook nog ’s avonds wat eten, en we moesten alles nog inpakken.
Tegen een uur of 5 waren we weer terug in onze camper. Doodversleten natuurlijk, maar ontzettend genoten. Wat een heerlijke dag was het zeg!
Daarna zijn we gaan inpakken, en tjee wat een zooi verzamel je in 3 weken alweer om je heen zeg. We hebben alles in de koffers gesomieterd en zijn daarna naar de pizzatent om de hoek gegaan voor het nodige troostvoer.
De volgende morgen moesten we weer vroeg op staan. Het was de dag van de terugreis. We moesten de laatste spullen inpakken, de camper schoonmaken, en de camper natuurlijk weer inleveren. Toen dat allemaal gebeurd was moest er een taxi naar het vliegveld komen, en zijn we vertrokken.
En tjee wat een gedoe bij de douane zeg. Echt alles wilde ze zien, de doekjes gingen over de laptop en over de zitting van de rolstoel om te checken of we geen gevaarlijke stoffen vervoederen. Mwa, alleen een paar flessen morfine maar daar werd niet naar gekeken. Zo raar, maar goed, na ruim een half uur mochten we door. Wat heel fijn is aan de USA is dat je tot je gaat boarden in je eigen rosltoel mag blijven zitten. God, dat scheelde een hoop pijn, en nog dikkere voeten dan dat ik al had. De vlucht was erg vermoeiend, maar is wel goed gegaan. Mijn benen en voeten waren dusdanig opgezwollen dat ik inmiddels al een paar dagen geen schoenen meer aankon, en tot op de dag van vandaag nog steeds niet.
Inmiddels is het vrijdag en ben ik al weer een paar dagen thuis en aan het werk. Tjee, ik had ook echt zin om aan de slag te gaan. Natuurlijk ben ik bekaf van de reis en heb ik last van een jetlag, maar ach, dat mag de pret niet drukken. De laatste foto’s kunnen jullie zoals gewoonlijk vinden bij ThomHier gaat het leven dus gewoon weer verder en zien jullie het volgende logje wel weer verschijnen. Leuk dat jullie hebben meegereisd en net zo hebben genoten als wij.

Lfs Astrid

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Rompslomp

DisneyLand en de terugreis

Het heeft even geduurd eer dat ik toe ben gekomen aan het laatste logje van de vakantie, sorry!

Zondag 6 juni, onze 10 jarige trouwdag hebben we doorgebracht in Disneyland LA. Tjee, wat was dat een geweldige dag zeg. ’s Morgens zijn we vroeg opgestaan. Aangezien ik eerst een flinke shot morfine nodig heb in de ochtend voordat ik in de mogelijkheid ben om op te staan, duurde het dus wel even eer we op gang waren. Maar we hadden de tijd, dus ook weer niet zo belangrijk. Het was een mooie warme dag, eigenlijk net ff te warm voor Mellis. Maar wat hebben we genoten. Alle attracties zijn aangepast voor gehandicapten, dus dat was een echte verademing. Na nog een paar leuke foto’s samen met Pluto, Goofy en natuurlijk Mickey was ons, en vooral mijn energie niveau aardig geslonken.
We wilden ook nog ’s avonds wat eten, en we moesten alles nog inpakken.
Tegen een uur of 5 waren we weer terug in onze camper. Doodversleten natuurlijk, maar ontzettend genoten. Wat een heerlijke dag was het zeg!
Daarna zijn we gaan inpakken, en tjee wat een zooi verzamel je in 3 weken alweer om je heen zeg. We hebben alles in de koffers gesomieterd en zijn daarna naar de pizzatent om de hoek gegaan voor het nodige troostvoer.
De volgende morgen moesten we weer vroeg op staan. Het was de dag van de terugreis. We moesten de laatste spullen inpakken, de camper schoonmaken, en de camper natuurlijk weer inleveren. Toen dat allemaal gebeurd was moest er een taxi naar het vliegveld komen, en zijn we vertrokken.
En tjee wat een gedoe bij de douane zeg. Echt alles wilde ze zien, de doekjes gingen over de laptop en over de zitting van de rolstoel om te checken of we geen gevaarlijke stoffen vervoederen. Mwa, alleen een paar flessen morfine maar daar werd niet naar gekeken. Zo raar, maar goed, na ruim een half uur mochten we door. Wat heel fijn is aan de USA is dat je tot je gaat boarden in je eigen rosltoel mag blijven zitten. God, dat scheelde een hoop pijn, en nog dikkere voeten dan dat ik al had. De vlucht was erg vermoeiend, maar is wel goed gegaan. Mijn benen en voeten waren dusdanig opgezwollen dat ik inmiddels al een paar dagen geen schoenen meer aankon, en tot op de dag van vandaag nog steeds niet.
Inmiddels is het vrijdag en ben ik al weer een paar dagen thuis en aan het werk. Tjee, ik had ook echt zin om aan de slag te gaan. Natuurlijk ben ik bekaf van de reis en heb ik last van een jetlag, maar ach, dat mag de pret niet drukken. De laatste foto’s kunnen jullie zoals gewoonlijk vinden bij ThomHier gaat het leven dus gewoon weer verder en zien jullie het volgende logje wel weer verschijnen. Leuk dat jullie hebben meegereisd en net zo hebben genoten als wij.

Lfs Astrid

8 reacties

Opgeslagen onder Vakantie

Santa Margaritha –> Northridge LA

Gisteren stonden we op een mooie camping in Santa Margaritha. We waren smorgens weer op tijd vertrokken. Het beloofde een warme dag te worden, en dan kan je smiddags maar beter met een fles rose in het zonnetje zitten. Ik zat heerlijk met mijn Bebook het tweede deel van de Millenium triologie te lezen, met daarbij wat kaas zoutjes en dus een roseetje. Wilma en ik hebben de fles samen soldaat gemaakt en de mannen zaten aan een biertje. Plots gaat de kop van Mellis omhoog, en jawel hoor loopt er een hert met jong langs. Is dat even leuk! even later staan Kees en Thom een stuk verderop om nog meer natuurschoon te bewonderen, komt er een grond eekhoorn uit de grond. Zo leuk om te zien. Natuurlijk heeft mijn persoonlijke Superfotograaf weer mooie plaatjes geschoten van dat natuurschoon.

’s Avonds zijn we allemaal een beetje op tijd gaan slapen want we wilden op tijd wegrijden. Het zou weer een hete dag worden, en we wilden nog even Santa Barbara bewonderen, dat scheen de moeite waard te zijn. Waarschijnlijk is dat ook zo, maar het zat werkelijk potdicht van de mist dat we maar doorgereden zijn. Hier hebben we ook nu echt afscheid genomen van Kees en Wilma want die vliegen morgen al naar NL. We zullen ze missen het was echt supergezellig. Maar ik vind het ook leuk om weer samen aan te kunnen kneuteren hier. Wilma, Kees, superleuk jullie ontmoet te hebben, en in NL spreken we snel wat af!

Wij zijn daarna doorgerden naar Northridge. Een voorstadje van LA. Morgen gaan we door naar de camping waar we begonnen zijn. Maar vanmiddag hebben we eerst een poosje gerust want het was vroeg vanmorgen. We zijn al om 0700 opgestaan. Omdat ik wel even nodig heb om op gang te komen en mijn morfine even de tijd moet geven zijn werk te doen. Rond een uur of 1800 zijn we gezellig gaan winkelen. Thom wilde wat spijkerbroeken en wat tshirts. Missie voltooid. Leuke jeans en leuke shirts. Daarna zijn we op ons een gemakkie een grill restaurant ingedoken. Natuurlijk weer volop keus, maar we hebben gekozen voor de spare ribs, ze waren zalig. Zo lekker heb ik ze lang niet gegeten. Ik had een half portie en dat was nog te veel. Je krijgt er dan ook nog salade en friet bij. De Amerikanen vragen gewoon een doggiebag en nemen de restjes mee. Nou geloof me, soms lag er nog een klein stukje broccolie op het bord. Wij hebben in ieder geval genoten.

Morgen gaan we decadent doen en door Beverly Hills en Hollywood boulevard rijden. Als we de camper kwijt kunnen, doen we het lopend. Lekker decadent bij Prada en Gucci naar binnen`;).

Als we dat gedaan hebben dan gaan we terug naar de camping in Annaheim waar het allemaal begonnen is. Zondag gaan we dan eindelijk nar Disney. We zijn dan ook 10 jaar getrouwd, dus we maken er een romantische trouwdag van.

Morgen hopelijk een verslagje van Beverly Hills. Ik ga nu mijn wijntje op drinken en dan slapen. Truste.

Lfs Astrid

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Rompslomp