DisneyLand en de terugreis

Het heeft even geduurd eer dat ik toe ben gekomen aan het laatste logje van de vakantie, sorry!

Zondag 6 juni, onze 10 jarige trouwdag hebben we doorgebracht in Disneyland LA. Tjee, wat was dat een geweldige dag zeg. ’s Morgens zijn we vroeg opgestaan. Aangezien ik eerst een flinke shot morfine nodig heb in de ochtend voordat ik in de mogelijkheid ben om op te staan, duurde het dus wel even eer we op gang waren. Maar we hadden de tijd, dus ook weer niet zo belangrijk. Het was een mooie warme dag, eigenlijk net ff te warm voor Mellis. Maar wat hebben we genoten. Alle attracties zijn aangepast voor gehandicapten, dus dat was een echte verademing. Na nog een paar leuke foto’s samen met Pluto, Goofy en natuurlijk Mickey was ons, en vooral mijn energie niveau aardig geslonken.
We wilden ook nog ’s avonds wat eten, en we moesten alles nog inpakken.
Tegen een uur of 5 waren we weer terug in onze camper. Doodversleten natuurlijk, maar ontzettend genoten. Wat een heerlijke dag was het zeg!
Daarna zijn we gaan inpakken, en tjee wat een zooi verzamel je in 3 weken alweer om je heen zeg. We hebben alles in de koffers gesomieterd en zijn daarna naar de pizzatent om de hoek gegaan voor het nodige troostvoer.
De volgende morgen moesten we weer vroeg op staan. Het was de dag van de terugreis. We moesten de laatste spullen inpakken, de camper schoonmaken, en de camper natuurlijk weer inleveren. Toen dat allemaal gebeurd was moest er een taxi naar het vliegveld komen, en zijn we vertrokken.
En tjee wat een gedoe bij de douane zeg. Echt alles wilde ze zien, de doekjes gingen over de laptop en over de zitting van de rolstoel om te checken of we geen gevaarlijke stoffen vervoederen. Mwa, alleen een paar flessen morfine maar daar werd niet naar gekeken. Zo raar, maar goed, na ruim een half uur mochten we door. Wat heel fijn is aan de USA is dat je tot je gaat boarden in je eigen rosltoel mag blijven zitten. God, dat scheelde een hoop pijn, en nog dikkere voeten dan dat ik al had. De vlucht was erg vermoeiend, maar is wel goed gegaan. Mijn benen en voeten waren dusdanig opgezwollen dat ik inmiddels al een paar dagen geen schoenen meer aankon, en tot op de dag van vandaag nog steeds niet.
Inmiddels is het vrijdag en ben ik al weer een paar dagen thuis en aan het werk. Tjee, ik had ook echt zin om aan de slag te gaan. Natuurlijk ben ik bekaf van de reis en heb ik last van een jetlag, maar ach, dat mag de pret niet drukken. De laatste foto’s kunnen jullie zoals gewoonlijk vinden bij ThomHier gaat het leven dus gewoon weer verder en zien jullie het volgende logje wel weer verschijnen. Leuk dat jullie hebben meegereisd en net zo hebben genoten als wij.

Lfs Astrid

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Rompslomp

Ik ben gek op reacties, verras mij maar ;-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s