Recensie; Donderdagskind

PhotobucketIn Donderdagskind maken we kennis met Pavel en Anneliese Bauer, hun zoontje Pepik, en het niet Joodse kindermeisje Martha. De familie Bauer zijn welgestelde Joden, maar hun leven wordt op de kop gezet door de komst van Hitler en daarmee de Duitse troepen. Ze wonen in Sudetenland, maar al snel moeten ze vluchten naar Praag. Echter wordt ook Praag snel bezet, en moet de familie Bauer de moeilijke keuze maken om Pepik op het KinderTransport te zetten naar Schotland. Dit om in ieder geval zijn toekomst veilig te stellen.Vanaf de eerste pagina weet je dat dit verhaal niet goed afloopt. Toch blijf je als lezer hopen dat dit wel zo is. Het verhaal wordt uiteengezet door een verteller die door middel van brieven het verhaal vertelt. Onder de brieven staat waaronder deze gearchiveerd zijn, en daardoor weet je gelijk wat er met die persoon gebeurd is. Best jammer natuurlijk dat je als lezer dit gelijk weet. Maar toch doet het niets af aan de intensiviteit van het verhaal.Je wordt als lezer regelrecht meegenomen de oorlog in, en dat is werkelijk afschuwelijk.De karakters in het boek zijn steengoed! Je leert de familie Bauer erg goed kennen, en ook kindermeisje Martha is levensecht. Anneliese heeft een moeilijke en afstandelijke relatie met haar zoon en laat eigenlijk alles over aan Martha. Martha voelt zich daardoor eigenlijk de moeder van Pepik. Pick weet sommige dingen treffend te beschrijven met een aantal steengoede metaforen, ( “Ze keek naar Pepiks half leeggegeten kom pap, waar de lepel rechtop in stond als een nazivlag op weer een nieuw veroverd stuk gebied.” ) Juist door dit sort metaforen wordt de schrijnende situatie in de oorlog hartverscheurend beschreven.Vanaf de eerste pagina wordt je het boek ingezogen, om het vervolgens pas weg te leggen als het uit is. Donderdagskind is erg aangrijpend, en ik heb dan ook menig traantje weg moeten pinken, en het soms even weg moeten leggen om op adem te komen. Donderdagskind in ook een leerzaam boek. Als lezer leer je over het Kindertransport, en over verraad en liefde in de oorlog. Pick heeft werkelijk een waanzinnige mooie roman geschreven en Donderdagskind kan wat mij betreft regelrecht op nummer een in de boeken top tien!Donderdagskind heeft me diep in mijn hart geraakt en ontzettend ontroerd..Photobucket

2 reacties

Opgeslagen onder Recensies

2 Reacties op “Recensie; Donderdagskind

  1. Ik kom zomaar ff buurten ..

    lieve groetjes Henrike

  2. Prachtig beschreven. lijkt me een heel boeiend maar pittig boek. Doet me denken aan Haar naam was Sarah, ook zo’n niet-meer-weglegboek dat je de oorlog laat beleven.
    groetjes en knuf voor Mellis!

Ik ben gek op reacties, verras mij maar ;-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s