Categorie archief: Rompslomp

Truffel in training

We hebben Truffel gekregen toen hij ongeveer 13 weken oud was. Doordat hij letterlijk leefde als een God in Frankrijk, bij ontzettend lieve mensen, is hij ook wat socialisatie misgelopen. Daardoor heeft hij nu wat achterstand, waarmee wij natuurlijk druk aan het werk zijn.

Truffel is een beetje een bangig hondje. Dingen die hij niet kent zijn heel erg spannend, en daarbij heeft hij onze zekerheid nodig. Bij mij aan de rolstoel gaat dat echt heel goed. De rolstoel geeft hem steun, en daarbij loopt hij keurig naast de rolstoel. Alleen langs de winkels lopen vindt hij doodeng, en dat lukt dan ook nog niet. Bij Thom trekt Truffel ook heel erg, en aangezien dat niet goed is voor zijn gestel, zijn we gestart met een halti. Dit is een soort harnaste over de snuit van de hond, waardoor trekken niets meer oplevert voor de hond. Natuurlijk hebben we de halti eerst heel erg leuk gemaakt door er flink veel brokjes tegenover te stellen, en het omdoen was dan ook geen probleem. Buiten was dit natuurlijk vreemd voor Truffel en we hebben hem er doorheen geloodst met een hoop “yess” en een hoop brokjes. Na 200 meter hadden we resultaat en Truffel liep keurig naast Thom. Dit is trouwens alleen voor Thom zijn wandelingen, want bij mij is het niet nodig. Zaterdag hebben we hier in de buurt getraind en zondag besloten we onze wandeling wat uit te breiden. We gingen langs de dijk langs de waterweg. Daar gebeurd een hoop. Er worden schepen geladen, en er zijn schapen en een hoop fietsers, best een uitdaging dus. Maar wonder boven wonder ging het helemaal geweldig. Ik heb er een kort filmpje van gemaakt. Geniet mee;

Truffel aan de halti, wandelend naast Thom

Verder gaan we voor de angst van Truffel een mix van bachbloesem druppels gebruiken, dit om hem te ondersteunen. Ook gaan we samen met Miriam, mijn collega bij BultersMekke gaan we beginnen met TTouch training. Door middel van aanraking, en het stimuleren van bepaalde zenuwbanen kunnen de angsten afnemen. We zijn op dit idee gebracht door Miranda, de gastmama van Mellis. We hadden het er met haar over de angst van Truffel, en zijn vertelde ons over de angsten van Mellis. Ik had al eerder een paar keer gezegd dat Truffel net zo’n energie is als Mellis, en dat klopt dus ook, Miranda voelde precies het zelfde. Al pratend kwamen we op de TTouch methode. Toen ik diezelfde avond Joop hierover sprak, om goedkeuring te vragen voor deze training, vertelde hij dat onze eigen collega Miriam dit doet. Nou, hoe zo’n toeval is dat dan maar weer. Donderdag komt Miriam en we zijn heel benieuwd. Ik ga jullie op de hoogte houden van de vorderingen van Truffel. Als afsluiter nog een leuk filmpje van Truffel op het strand. Als hardwerkende hulphond in opleiding is het ook erg belangrijk om lekker hond te kunnen zijn!

5 reacties

Opgeslagen onder Rompslomp

Loes den Hollander – Het scherventapijt

Photobucket

Loes den Hollander (1948) kennen we allemaal van het thriller genre. Loes komt uit de zorg, en haar schrijvers carriere is begonnen met het winnen van een Libelle verhalenwestrijd. Ze heeft boeken geschreven zoals Vrijdag, Wisselgeld, Vluchtgedrag, en vele andere thrillers. Ook heeft ze een aantal novelles op haar naam staan, net als verhalen bundels zoals Vreemde Liefde.
Na een aantal thrillers wilde Loes Den Hollander graag een roman schrijven, en dat is gelukt!
Het Scherventapijt is haar eerste roman.

In Het Scherventapijt maken we kennis met drie vrouwen, Annlies, Charlene en Marieke.
Alledrie worstelen ze met diverse problemen.
Annelies worstelt al haar hele leven met de vraag wie haar vader is. Ook is haar moeder heel snel heel erg dement geworden, en daar worstelen ze mee. Annelies en haar zussen proberen zo goed mogelijk voor haar moeder te zorgen. Charlene daarintegen had haar vader helemaal niet willen kennen. Marieke wil helemaal niets te maken hebben met haar afkomst, en ze heeft een man, Thomas, die aan de ziekte van Pick lijdt. Een ernstige vorm van dementie. Thomas kan niets meer door zijn ziekte en wordt 24 uur per dag verpleegd.
Ogenschijnlijk hebben deze vrouwen niets met elkaar te maken. Totdat de man van Annelies, Dennis komt te overlijden bij zinloos geweld.

De hoofdpersonen komen goed uit de verf. Vooral Annlies en Charlene. Marieke blijft een beetje achter, en had wat beter uitgewerkt mogen worden. Ook de man van Marieke, Thomas, laat een los lijntje achter aan het eind van het verhaal, en dat is jammer. Je wilt weten hoe het hem vergaat. Tijdens het lezen van het verhaal ontstaan er allemaal losse draadjes, en dit komt aan het eind van het verhaal prachtig samen. Hoe ogenschijnlijk drie totaal verschillende vrouwen niets met elkaar te maken lijken te hebben, en dan toch met elkaar verbonden blijken te zijn. Prachtig gedaan! Het Scheventapijt is ook een emotioneel verhaal. Hoe gaat men om met het verlies van dierbaren?
Den Hollander doet het goed in haar eerste roman. Net als bij haar thrillers wordt je in het boek gezogen, en wil je lezen totdat het boek uit is.
Buiten is het koud, en je wilt niets liever dan met een goed boek voor de haard kruipen. Het Scherventapijt is daar uitermate geschikt voor!

Photobucket

(Geschreven voor Ezzulia )

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Rompslomp

Arthur Japin – Vaslav

Photobucket
Arthur Japin is in Nederland geen onbekende auteur meer integendeel. Veel mensen hebben altijd wel iets van hem gelezen of geluisterd.
Japin werd in 1956 geboren in Haarlem, en hij studeerde enkele jaren Nederlandse taal en letter – kunde.
Zijn romans bevatten vaak een autobiografische of historische kern.
Zo kennen wij van Japin: “De Overgave”, “De zwarte met het witte hart”, “Een schitterend Gebrek” won de Libris Literatuur Prijs.
Met Vaslav is Japin terug, en hoe!

In Vaslav wordt het verhaal verteld van Vaslav Nijinski. Hij was een wereldberoemde danser, maar er kwam een abrupt einde aan zijn carrière. Hij neemt afstand van de werkelijkheid en leeft verder in zijn eigen fantasie.
Deze bewuste dag wordt verteld door Peter, zijn bediende. Maar ook door de legendarische Sergej Pavlovitsj Diaghilev, en Romola zijn vrouw.
Alle drie vertellen over hun leven en herinneringen aan Vaslav. Peter maakt alles van dichtbij mee, in zijn werk als bediende van Vaslav. Diaghilev kan bijna niet verder leven na zijn breuk met Vaslav en is verteerd door haat. Hij doet er alles aan om de carrière van Vaslav te ruineren. Na een jarenlange intieme verhouding kan hij niet verkroppen dat Vaslav trouwt met een vrouw.
Romola verteld hoe ze alles in het werk heeft gesteld om met de beroemde, maar homoseksuele, Vaslav te trouwen. Uiteindelijk lukt dit haar, en zij zet zich onverschrokken in voor haar man.

Het verhaal over Vaslav wordt dus vanuit drie verschillende oogpunten beschreven. Alle drie de karakters hebben ze hun eigen herinnering en beleving, en dit wordt in vier delen verteld. Toch beslaat het hele boek maar een dag.
Zodra je aan Vaslav begint wordt je meegesleurd in het verhaal. Vanaf de eerste pagina ben je geïntrigeerd. Op de achterflap staat; “ Een verhaal dat recht je hart in danst” en dat klopt. Je wordt meegesleurd in het verhaal, en je legt het boek pas weer neer als je het uit hebt.
Echt veel weten we uiteindelijk nog steeds niet over Vaslav. Je zou hem eigenlijk nog beter willen leren kennen. Alles willen weten over zijn wonderlijke leven. Weten waarom hij niet meer wil dansen en spreken. Weten waarom hij in zijn eigen fantasie wilt leven. Het is een intrigerend verhaal dat je niet meer loslaat. Uiteindelijk kruipt de tijd voorbij in het boek, en de dag die beschreven wordt duurt wel erg lang. Dit komt door de vele verhaallijnen, en uitwijdingen. Toch is dit niet storend en is het verhaal boeiend genoeg om dit aan te kunnen.
De cadans van de zinnen is ongelofelijk mooi en beeldend geschreven. De karakters komen tot leven, en je ziet ze voor je ogen het verhaal uitbeelden; alsof je bij een voorstelling van Vaslav zit. Zelfs als je geen kennis hebt van de danswereld of de geschiedenis daarvan is Vaslav goed te lezen.
Japin heeft de gave om verhalen te schrijven alsof hij ze zelf heeft meegemaakt. Als je ook ooit een luisterboek van hem geluisterd hebt, dan hoor je Japin zelfs het verhaal voorlezen. Geweldige beleving!
Photobucket

(geschreven voor Ezzulia.nl)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Rompslomp

Bart Debbaut – De Facebook Moorden

Photobucket
De Facebook Moorden is het derde boek van Bart Debbaut. Allemaal hebben ze de speurder Mieke Van Cattendijck en John Leyssens in de hoofdrol.

Hans Devriendt, vader van twee dochters en getrouwd met Ilse, medewerker in het cultuurcentrum, heeft een onberispelijk bestaan. Op een huwelijksfeest van een collega komt hij echter iemand tegen die zijn stoppen doen doorslaan.
Hans neemt een rigoureuze beslissing en opent een Facebookpagina voor zijn plannen. Hij wil wraak, en genoegdoening.
Hij vermoordt Ellen Maenhout. Hij wurgt haar en verbrandt haar ogen. Dit alles kondigt hij aan op Facebook, en hij schrijft ook waarom hij dit doet. Binnen 2 dagen heeft hij duizenden volgers. Ook de politie volgt deze Facebookpagina.
Mieke van Cattendyck en John Leyssens gaan samen met de Computer Crime Unit op zoek naar de dader. Echter blijkt dit moeilijker dan verwacht.
Hans Devriendt moordt er lustig op los, en zijn daden zijn gruwelijk.

De Facebookmoorden is een goed boek. Het verhaal is ijzersterk. De hoofdpersonen komen goed tot hun recht, en ook de karakters van de speurders worden verder uitgediept. Naast de moorden, en het opsporen van de dader, is er ook aandacht voor de persoonlijke relaties van de hoofdpersonen. De spanning is goed opgebouwd. De dialogen lopen erg goed. Ondanks dat er hier en daar wat Belgische en Franse uitdrukkingen zitten is het verhaal goed te volgen. Het plot is echt ijzersterk en zie je pas tegen het eind van het boek aankomen. Dit maakt dat je door wilt lezen, want je moet gewoon weten hoe het afloopt. Al met al een ijzersterk boek dat je zeker moet lezen. Let wel, het kost je je nachtrust, want hij moet uit!

Photobucket
(Geschreven voor ThrillerBoek)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Rompslomp

De Geheime BoekenClub – Gayle Lynds

Photobucket

Gayle Lynds is een prijswinnende schrijfster van spionage-thrillers. Ze is een van de weinige vrouwelijke auteurs van bestsellers in dat genre. Haar boeken zijn uitgegeven in twintig landen. Haar man, Dennis Lynds, ook schrijver, overleed in augustus 2005. Het eerste boek van Lynds, Maskerade, is uitgeroepen tot een van de meest spannende spionage thrillers ooit! Lynds wordt door het genre dat ze schrijft ook wel de vrouwelijke Ludlum genoemd.

In De Geheime Boekenclub maken we kennis met Eva Blake. Eva is een getalenteerd historica, en conservator van het Getty museum. Ze is veroordeeld voor de moord op haar man, die tijdens een auto ongeval om het leven is gekomen. Eva was drunken en zat achter het stuur. Haar advocaat heft haar aangeraden om schuldig te pleiten, in ruil voor een kortere straf. Als Eva 2 jaar vast zit, komt Tucker Anderson van de CIA bij haar op bezoek.

Er wordt haar gevraagd op zoek te gaan naar de Gouden Bibliotheek.

De vriend van Tucker, Jonathan Ryder is doodgeschoten op het moment dat hij gevoelige informatie doorspeelde aan Tucker. Het boek der spionnen is zoek, en moet gevonden worden. Judd Ryder, de zoon van Jonathan wordt ook door de CIA ingehuurd als contractwerker, om Eva te vergezellen in haar zoektocht naar de Geheime Bibliotheek.

 

Vanaf dat moment is niets meer wat het lijkt, en niemand is wie hij zegt dat hij is. Als je begint in De Geheime Boekenclub, dan moet je doorlezen. Het verhaal is ongelofelijk spannend. De plotwendingen volgen elkaar in een hoog tempo op. Zo hoog dat je af en toe buiten adem bent van alle actie. De personages komen erg goed tot hun recht en zijn goed uitgewerkt. Ook de beschrijvingen van de details maken dat je zelf op zoek wilt gaan naar deze bilbiotheek.

Er zijn vele verschillende verhaallijnen en het is magistraal goed gedaan hoe alles op het eind samenkomt. Het plot is duizingwekkend spannend. De personages van Eva Blake en Judd Ryder zijn uitermate geschikt om in een volgend boek weer de hoofdrollen te spelen.

Het leuke aan het verhaal is dat het op werkelijke feiten berust. De Koninklijkeke Bibliotheek van Constantinopel van het Byzantijnse Rijk, heeft echt bestaan.

Al met al wil je met dit boek wegkruipen op de bank en pas weer opstaan als je het boek met een diepe zucht hebt dichtgeslagen!

 

Photobucket

(geschreven voor ThrillerBoek)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Rompslomp

Ingrid Betancourt – Zelfs aan de stilte komt een eind

Photobucket
Omschrijving:
Allerlei mensen hebben zich al over haar uitgelaten. Nu voor het eerst het verhaal van Ingrid Betancourt zelf over haar ontvoering en de daaropvolgende zeseneenhalf jaar gevangenschap in de Colombiaanse jungle. De lessen die ze te bieden heeft – in moed, vastberadenheid en menselijkheid – zijn van grote waarde. Ingrid Betancourt werd geboren op 25 december 1961 in Bogotá, Colombia. Zij was politica en werd als presidentskandidaat geroemd om haar vastbeslotenheid de wijdverbreide corruptie te bestrijden. In 2002 werd ze ontvoerd door de FARC, een terroristische guerrillaorganisatie. Meer dan zeseneenhalf jaar hield FARC haar gevangen in de Colombiaanse jungle. Ze werd bevrijd op 2 juli 2008.

Mijn recensie:

Ingrid Betancourt (1961) werd in 2002, toen ze campagne voerde als kandidaat voor de Colombiaanse presidentsverkiezingen, ontvoerd. Niets had haar kunnen voorbereiden op de ontvoering door FARC. Betancourt is de tweede dochter van minister Gabriel Betancourt (1919–2002) en de afgevaardigde Yolanda Pulecio. In 2008 heeft Betancourt de hoogste Franse onderscheiding gekregen

Het boek begint met een ontsnapping uit de handen van FARC.
Betancourt verteld in Zelfs aan de stilte komt een eind, het verhaal van haar leven, en vooral haar leven van vlak voor haar ontvoering, en over haar tijd bij FARC.
FARC zijn de communistische, revolutionaire en illegaal bewapende organisatie in Colombia. Ze hebben Betancourt ontvoerd, samen met haar assistente Clara, en bijna 7 jaar gevangen gehouden in de diepe jungle van Colombia. Betancourt verteld over haar leven gedurende haar gevangenschap. Met ontsteltenis heb ik het verhaal zitten lezen.
Als lezer ben je geboeid door het verhaal, maar ook verontwaardigt over hoe dit zomaar kan gebeuren.
Betancourt maakt vreselijke dingen mee. Zit opgesloten in een hutje. Soms kan ze zich redelijk vrij door haar optrekje verplaatsen, soms zit ze met kettingen vast gebonden. Dit hangt af van welke commandant er op dat moment is. Toch zijn er ook waardevolle momenten, zoals bijvoorbeeld de radio en het lezen van de bijbel.
Gedurende de jaren die verstrijken komen er meer ontvoerde mensen bij, en samen vormen ze bijna een familie. Een familie die leeft in barre omstandigheden, en veel met elkaar mee maakt.

Zelfs aan de stilte komt een eind is een dik boek. Na 400 pagina’s wil je eigenlijk door naar haar vrijlating, want je weet dat dit eraan zit te komen, maar er gebeurd nog meer.
Als Betancourt dan vrij is wil je eigenlijk ook nog wel weten hoe ze na al die jaren haar leven weer oppakt, maar dat wordt niet verteld, en dat is jammer. Wel is er bekend dat ze een schade vergoeding heeft ge-eist van zo’n vijf miljoen euro voor de geleden schade, maar daar heeft ze later vanaf gezien.
Het verhaal is goed geschreven en zorgt ervoor dat je vastgeplakt zit in het verhaal. Het is ongelofelijk wat Betancourt in de zes en een half jaar gevangenschap heeft meegemaakt. In al die jaren gevangenschap heeft Betancourt een ontzettende mentale kracht laten zien.
We weten allemaal hoe het verhaal afloopt. Ik zie nog het beeld voor me dat ze uit het vliegtuig komt met president Sarcozy van Frankrijk.

Zelfs aan de stilte komt een eind is een boeiend relaas over het leven in gevangenschap. Het is een verhaal dat je zeker gelezen moet hebben.
Photobucket
(Geschreven voor Bookaholics)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Rompslomp

Mo Hayder – Huid

Photobucket
Omschrijving:
In Bristol wordt met bruut geweld een auto gestolen: een dief met een kerstmannenmasker slaat de bestuurster neer en scheurt hard weg. Met haar vierjarige dochtertje op de achterbank. Rechercheur Jack Caffery maakt zich niet al te druk, het gebeurt zo vaak dat een autodief per ongeluk een kind ontvoert. Het kind duikt altijd op, in tegenstelling tot de auto. Maar dit kind duikt niet op. Dus Jack speurt verder. En ontdekt dat er zo meerdere meisjes zijn ontvoerd… Politieduiker Flea Marley heeft zo haar eigen geheimen diep onder de grond begraven. Jack lijkt haar niet meer te vertrouwen. Flea heeft zich nog nooit zo alleen gevoeld.
Mijn recensie:
Diep is na Ritueel, en Huid, het derde deel in de Wandelaar-serie. De boeken lopen als een echte serie in elkaar over. Toch zijn ze apart ook goed te lezen.
In Diep wordt Jack Caffery geconfronteerd met de verdwijning van een auto waar nog een kind in zat. Caffery heeft er alle vertrouwen in dat de verdwijning van het kind een misverstand is en dat ze snel zal worden teruggevonden. Echter is dat helemaal niet het geval. Er worden zelfs nog meer gevallen gemeld. De auto’s worden gestolen door een man met een kerstmannen-masker op, die tegen de vrouwen zegt: “Liggen, Teef!”
Met Diep heeft Mo Hayder weer een ijzersterke thriller neergezet. Het duurt even voordat het verhaal op gang komt, maar als dat eenmaal het geval is, kan je het boek niet meer wegleggen. Je leert Caffery en Flea nog beter kennen dan in de andere delen en dat is altijd fijn als een karakter nog verder wordt uitgebouwd. Het boek is geschreven vanuit meerdere perspectieven, maar dat is helemaal niet storend, in tegendeel zelfs. Als je de andere delen niet hebt gelezen kan je soms voor wat onbekende raadsels staan, maar al lezende lost zich dat vanzelf weer op. De spanning is continu aanwezig. Ook blijven er een hoop losse eindjes over, wat een teken zou kunnen zijn dat er nog een deel in de Wandelaar-serie komt… Een aanrader deze nieuwe Mo Hayder!
Photobucket
(geschreven voor VrouwenThrillers)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Rompslomp