Categorie archief: Persoonlijk 2

Grip op Koolhydraten

We gaan lijnen, nou ja lijnen, anders eten. We gaan minder koolhydraten eten, alleen nog een uurtje per dag, en verder niet. We maken brood zonder koolhydraten en eten verder allemaal lekkere dingen. Roomboter op brood, en stukjes brie, noten en worst als tussendoortje. Het klinkt raar, maar het werkt echt. Thom is al meer dan 1.5 kilo kwijt in een week tijd, dus het werkt echt.

Voor mij staat het afvallen niet centraal, maar wel minder insuline gebruiken. Het schijnt erg goed te zijn voor diabeten namelijk, en dat merk ik! Mijn waardes zijn voor het eerst onder de 7 geweest en das voor mij best bijzonder. Gisteren zat ik zelfs op 4! Zo tussen de 4 en 7 is normaal. Ik had altijd waardes van tegen de 10, en hoger, dus niet goed. Als ik dat dus minder kan krijgen dan wil ik het graag proberen. Neem eens een kijkje op de site van Yvonne, dan snap je er misschien meer van.    http://www.gripopkoolhydraten.nl

Wij gaan het proberen en ik hou jullie op de hoogte.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk 2

Eindelijk weer een blogje

Het is bijna een jaar geleden dat ik mijn laatdte blogje heb geplaatst. Door alle problemen bij weblog en persoonlijke dingen zoals mijn slechte gezondheid hebben mij lange tijd tegen gehouden een blogje te plaatsen. Ik was gewoonweg te moe.

Nu, een jaar later heb ik weer een beetje puf om weer eens een blogje te maken, dus bij deze.

In februari is bij mij diabetes vastgesteld, en dat maakte een hoop dingen duidelijk, Ik dronk liters vocht op een dag, echt op het dwangmatige af, ik sliep met een beker thee in mijn handen en was zo vreselijk moe, dat ik de hele dag sliep. Ook mijn zicht werd slecht en ik dacht in eerste instantie aan een leesbril. Toen ook mijn urine eruitzag als zwarte thee, moest ik van Thom toch een met de huisarts bellen. Een paar dagen later heb ik dat gedaan. De huisarts kwam al snel langs, en de diagnose was snel gesteld, ik had een glucose waarde van 28! terwijl tussen de 4 en de 6 normaal is. Met gierende banden dus naar het ziekenhuis waar ze me toen een week gehouden hebben.  Inmiddels zijn we een paar maanden verder en nog steeds is mijn zicht erg slecht. Helaas heb ik daardoor ook een paar recensie klussen op een laag pitje moeten zetten. Lezen is nog steeds erg lastig en ook het tikken van dit blogje gaat moeilijk. Ook heb ik een paar maanden de mail van mijn werk voor BultersMekke niet kunnen doen, en moesten mijn collega’s dat overnemen. Nu gaat het weer wat beter sinds een week of 4 dus doe ik de mail weer zelf. De juiste dosis insuline blijft moeilijk. Ik ben slecht in te stellen omdat er altijd wel ergens een ontsteking rondwaart in mijn lijf. Mijn waardes zijn dus standaard te hoog, met alle gevolgen van dien. Sinds onze vakantie gebruik ik wat meer insuline en daardoor kan ik wel beter lezen, maar mijn waardes gaan niet omlaag, rara….

Maar goed, genoeg over diabetes. Ik ben een diabeet geworden en kom daar niet meer vanaf. Zou ik nu flink kunnen sportten en bewegen misschien wel, maar ik ben nog steeds bedlegerig. Mijn lichaam gaat langzaam achteruit, en met de gevolgen moeten we zien te leven.

Met Truffel gaat alles goed, en hij is inmiddels een volleerde hulphond. Hij is na Mellis mijn grote steun en toeverlaat. Sinds kort hebben we er ook een pup bij, Budha. Ook een golden pup. Thom gaat hem ook alle hulphonden trucjes leren, gewoon omdat het leuk is om te doen. Foto’s kunnen jullie terug vinden op Facebook.

Nou, al met al is dit best nog een lang blogje gweeest. Ik ga weer regelmatig bloggen en zal ook proberen weer eens wat blogjes te bezoeken. Ik zou het nog steeds erg leuk vinden als jullie een berichtje achter laten. Rest mij alleen nog Melody te bedanken voor haar geduldige uitleg van het nieuwe beheer van wordpress.

Hopelijk tot snel,

Astrid

 

1 reactie

Opgeslagen onder Persoonlijk 2

Vanalles en nog wat

Inmiddels zijn we al weer 2 weken thuis van vakantie. Het was geweldig. Normandie was indrukwekkend. Op 6 juni waren we bij de D-Day herdenkingen op Utah beach en dat was erg indrukwekkend. Er waren verschillende legers uit diverse landen, en toespraken van diverse hoogwaardigheids bekleders. Ook kwamen er bommenwerpers en straaljagers over gevlogen, erg bijzonder om mee te maken.

Uiteraard heb ik er weer voor in moeten leveren en heb ik wel even nodig gehad om bij te trekken, maar ook dat is weer gelukt.

Met het werk ben ik veranderd van werktijden, en werk ik 's middags in plaats van 's morgens. Dat doet me een goed, en zo kan ik op mijn gemakkie op startten.

Met Bulters + Mekke hebben we een gisteren een mijlpaal behaald, we hebben het ADeu keurmerk behaald, en dat is een groot goed. Dit betekent dat we met onze hulphondenschool aan de hoogst mogelijke kwaliteitseisen voldoen! Dit weekend is er een congres met alle 40 hulphondenscholen uit heel Europa. Best wel spannend. Er zijn verschillende workshops en lezingen en natuurlijk het nodige netwerken. Ik ben erg benieuwd hoe het gaat zijn.

Verder houdt het lichamelijk niet erg over. Ik ben erg moe, en heb veel pijn, en ik kom er maar niet uit. Best lastig omdat ik soms het gevoel heb dat ik wel dagen kan slapen. Die vermoeidheid komt vanuit mijn tenen en das best lastig. Elke dag weer komt alles vanuit mijn tenen, maar ik boks het toch weer om aan de gang te gaan. Met het werk is het niet zo heel erg druk, en dat wisselt nog al. Met het recenseren is het echter erg druk, en ik lees me een ongeluk. Wat ben ik blij met deze klussen zeg. Ik schrijf graag en ik lees graag, dus een ideale combinatie. Ik lees voor verschillende uitgevers en websites, dus de boeken worden ook allemaal aangeleverd. Ik ben er blij mee. Voor mij betekent lezen de broodnodige ontspanning, en dat heb ik nodig. Dus ik ga er lekker mee door, en zal snel weer wat recensies plaatsen op dit weblog.

Liefs Astrid

5 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk, Persoonlijk 2

Sophie Hannah – De Andere Helft Leeft

PhotobucketOmschrijving:Waarom zou iemand een moord bekennen op iemand die niet dood is?Ruth Bussey weet wat het is om in de fout te gaan en gekwetst te worden. Ze heeft ooit iets gedaan waar ze spijt van heeft en haar straf heeft haar bijna de das omgedaan. Nu probeert Ruth haar leven weer op te bouwen. Ze heeft de liefde gevonden bij iemand die zij eigenlijk niet verdient: Aidan Seed. Aidan is ook getekend door zijn verleden, waarover hij niet wil praten. Totdat hij op een dag besluit Ruth in vertrouwen te nemen. Hij vertelt haar dat hij jaren geleden iemand heeft vermoord: een vrouw genaamd Mary Trelease. Ruth is in verwarring. Deze naam heeft ze eerder gehoord. Wanneer ze zich realiseert waarom die haar bekend voorkomt, slaan de angst en verwarring nog meer toe, want de Mary Trelease die Ruth kent is springlevend…Mijn recensie:Waarom zou iemand een moord bekennen als iemand nog springlevend is? Dat is het intrigerende onderwerp van de nieuwe thriller van Sophie Hannah. Wat ook meteen aanspreekt is de titel. De andere helft leeft roept gelijk de nodige vragen op. Ooit heeft Ruth iets gedaan wat haar de das heeft omgedaan. Ze heeft het echter achter zich kunnen laten en is doorgegaan met haar leven. Ze heeft de liefde van haar leven gevonden in Aidan Seed, lijstenmaker van beroep. Op de avond dat Aidan haar een huwelijksaanzoek doet, bekent hij ook een moord. Als Ruth echter de naam hoort van zijn zogenaamde slachtoffer, Mary Trelease, dan weet ze dat het niet waar kan zijn. De Mary Trelease die zij kent is springlevend. Deze gegevens maken dat het verhaal een raadselachtige wending krijgt. De titel van het boek roept de associatie met een tweelingzus op. Maar is dat de verklaring? Ruth doet er alles aan wat in haar vermogen ligt om Aidan te overtuigen dat Mary nog leeft. Ze heeft daarbij de hulp ingeroepen van Charlie Zailer, inspecteur bij de politie. Vaste lezers van Hannah kennen Charlie en Simon nog uit haar vorige thrillers. Maar waarom kwam Ruth juist bij Charlie terecht en waarom heeft Ruth een hele muur vol met knipsels over Charlie? In De andere helft leeft word je als lezer continu geconfronteerd met allerlei vraagstukken. Het verhaal heeft een mysterieuze achtergrond en is erg intrigerend. De karakters zijn soms moeilijk te doorgronden, maar komen gedurende het boek wel tot hun recht. Hier en daar zakt het verhaal soms een klein beetje in en dat is jammer. De andere helft leeft is geen literaire thriller, maar een echte psychologische thriller. De spanning is op de achtergrond altijd aanwezig, en laag voor laag wordt deze uitgepeld. Uiteindelijk komen alle verhaallijnen perfect bij elkaar. Toch valt het plot dan een beetje tegen.Al met al heeft Sophie Hannah weer voor een goed boek gezorgd dat je als liefhebber zeker niet mag missen! Photobucket(Geschreven voor VrouwenThrillers)

1 reactie

Opgeslagen onder Persoonlijk, Persoonlijk 2

Geen leuke berichten

Er is veel gebeurd de afgelopen dagen. Gisteren hebben we onze kat Schwarz in moeten laten slapen. Hij was erg ziek, en had het erg benauwd en het was een goede beslissing om hem in te laten slapen. Het was een moeilijke beslissing, maar voor de kat het beste. We zullen hem missen.

Verder gaat het met mij niet zo goed. Ik heb hartproblemen, en dat zorgt er op het moment voor dat ik aan huis gekluisterd ben. Ik werk wel gewoon, maar dingen buiten de deur kosten te veel energie. De energie die ik nog heb, steek ik graag in mijn werk voor Bulters + Mekke en in het lezen van recensie boeken. Daar kom ik goed mijn tijd mee door. 

In september willen we nog een weekje naar Spanje, dus ik zal er alles aan doen om dat te kunnen doen. Dus tot die tijd, doet Assie niets meer. Tenminste, buitenshuis dan.

Jullie zijn weer even bijgeklets, dus tot snel maar weer.

Liefs As

13 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk, Persoonlijk 2

Julie Corbin – Vertel me geen geheimen

PhotobucketFlaptekst:Grace woont al haar hele leven in een dorpje aan de oostkust van Schotland. Het is een kleine gemeenschap waar iedereen elkaar kent. Ze leidt er een beschermd bestaan en het is de perfecte plek voor haar en haar echtgenoot Paul om hun tweelingdochters groot te brengen. Hoewel ze kampt met de problemen van haar opgroeiende dochters en de almaar toenemende symptomen van alzheimer bij haar geliefde schoonvader, vindt Grace dat het leven goed is. Tot een telefoontje van haar beste vriendin van vroeger, die ze niet meer heeft gezien sinds haar tienerjaren, alles dreigt kapot te maken wat ze liefheeft. Grace ontdekt dat sommige geheimen niet voor altijd begraven kunnen blijven.Mijn recensie:Vertel me geen geheimen is het debuut van Julie Corbin, en wat voor debuut! Dit boek is in één woord geweldig!We maken kennis met Grace. Ze woont haar hele leven al in een dorpje aan de oostkust van Schotland. Het is een beschermde gemeenschap, en de perfecte plek om haar leven met haar tweelingdochters en man Paul te leven. Haar beste vrienden wonen er en ze werkt er. Natuurlijk zijn er problemen, maar dat zijn de problemen die elk gezin heeft met opgroeiende tieners. Grace heeft echter een geheim, en dat geheim dreigt onthuld te gaan worden. Mensen met geheimen kunnen geisoleerd raken, dat maakt Corbin erg duidelijk in Vertel me geen geheimen. Mensen raken verstrikt in hun leugens en verstrikt in zichzelf. Op een hopeloze manier wordt geprobeerd de geheimen te bewaren… In Vertel me geen geheimen blijf je geboeid tot de laatste pagina. Laagje voor laagje wordt je duidelijk wat de bedoeling is van Orla, de zogenaamde ex-beste vriendin van Grace. Is Grace opgewassen tegen de emotionele chantage? Hoe reageren de mensen die van haar houden op dit alles? Langzaam wordt het verhaal uitgepeld. De karakters worden goed neergezet en uitgewerkt. De dialogen zijn goed en vervelen geen moment. Op sommige punten zakt het verhaal echter een beetje in en hier en daar is het soms allemaal een beetje overdreven. Daarom geen vijf maar vier sterren! Corbin heeft een debuut geschreven dat fantastisch is en absoluut mee moet in de vakantie koffer. (geschreven voor VrouwenThrillers.nl)Photobucket

1 reactie

Opgeslagen onder Persoonlijk, Persoonlijk 2

Camilla Lackberg – Zeemeermin

PhotobucketOmschrijvingIn Fjällbacka is een man spoorloos verdwenen. Onderzoek van inspecteur Patrik Hedström en zijn collegas levert niets op. Vier maanden later wordt de man alsnog gevonden: vastgevroren in het ijs. Hij is vermoord. In dezelfde periode ontvangt een kennis van het slachtoffer, de schrijver Christian Thydell, anonieme dreigbrieven. Thydell is druk met de lancering van zijn roman Zeemeermin en heeft geen zin om de politie in te schakelen. Uitgerekend op de avond van de boekpresentatie krijgt hij weer een uiterst intimiderende brief. Erica Falck, bevriend met de jonge schrijver, maakt zich zorgen en laat een van de brieven aan Patrik zien. Hij realiseert zich dat Christian in groot gevaar is: de afzender koestert een enorme wrok jegens hem en toont zich een zeer labiel persoon die geweld niet schuwt. Dan wordt in het dorp het lichaam van een tweede vermoorde man gevonden. Geen toeval, zo blijkt al snel.Mijn recensie:De zesde Läckberg is een feit, wat een heerlijk boek! In Fjalbacka is een man spoorloos verdwenen. Onze vaste inspecteur Patrick Hedstrom en zijn team zijn radeloos. De man lijkt van de aardbodem verdwenen. In dezelfde periode ontvangt een collega auteur van Erika dreigbrieven. Het lijkt te gaan over de debuutroman Zeemeermin van Christian Thydell. Ondanks dat Erika, de vrouw van Patrick hoogzwanger is van een tweeling, kan ze het niet laten zich te bemoeien met de zaak. Zoals we inmiddels gewend zijn van Läckberg is ook dit boek weer een heerlijke thriller. Het is niet echt nagelbijtend spannend, maar wel erg goed geschreven. De dialogen zijn geweldig, de spanningsbogen erg goed, en het plot super. De vaste Läckberg-lezer kent de hoofdpersonen en daarom komen ze nog beter tot hun recht. Maar ook als het je eerste Läckberg is krijg je niet het gevoel dat je dingen mist. Maar toch zou ik er als de bliksem voor zorgen dat ik de andere boeken ook te lezen kreeg. Zelf ben ik niet een enorme fan van Scandinavische thrillers, maar de boeken van Läckberg zijn een uitzondering op deze regel. De nieuwe Läckberg moet je zeker mee nemen in de vakantiekoffer! Photobucket( geschreven voor

5 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk, Persoonlijk 2