Categorie archief: Recensies

Loes den Hollander – Zielsverwanten

PhotobucketDe boeken van Loes den Hollander zijn ingeburgerd in Nederland. Zielsverwanten is inmiddels haar negende thriller.Na een carrière in de zorg won ze een verhalen wedstrijd, en sinds die tijd kan ze niet anders dan schrijven, naar haar eigen zeggen. De verhalen zitten in haar hoofd en moeten eruit.In Zielsverwanten maken we kennis met Ageeth Vos, directeur van verzorgingshuis de Zeemeeuw, en John Koopman, eigenaar van een eetcafé waar hij werkt als kok. John is getrouwd met Kyra en zijn huwelijk zit in het slop. Ageeth is directeur in de Zeemeeuw en single. Ze heeft een zware baan dat een hoop van haar eist.Bij John wordt door een dief een greep in de kas gedaan en daarop timmert hij de dader op zijn gezicht en breekt zijn neus. Dit levert hem een taakstraf op, en hij moet tweehonderdveertig uur taakstraf voldoen.De reclassering besluit dat hij zijn taakstraf in de Zeemeeuw moet doen, en komt zodoende in contact met Ageeth.Ageeth krijgt dreigbrieven van een onbekende. Ook sterven de sommige bewoners op een vreemde manier. Een bewoonster komt zelfs om bij een brand in haar kamer. Een sigaret die van de asbak is gevallen zou hier de boosdoener van zijn. Maar wat is er nou eigenlijk aan de hand in de Zeemeeuw?John probeert te wennen aan zijn taakstraf, en tegelijkertijd ziet hij zijn huwelijk op de klippen lopen. Zijn vrouw gaat namelijk vreemd met de kok van het bedrijf.Zoals we van Loes gewend zijn is ook Zielsverwanten weer een psychologische thriller van formaat. Loes is er steengoed in om de lezer de onderhuidse spanning vanaf de eerste pagina te laten voelen. Het boek pakt je dan ook bij de kladden en je legt het pas weer weg als het uit is. De karakters worden goed neergezet, en je voelt je begaan met hun lot. John die het moeilijk heeft met het overlijden van zijn moeder en het op de klippen lopen van zijn huwelijk.Ook Ageeth komt erg goed over, en je leeft mee met haar leven. De brieven die Ageeth ondertussen ontvangt en de sterfgevallen die plaatsvinden in de Zeemeeuw, maken de situatie raadselachtig. Wat wil de briefschrijver van Ageeth?De dialogen zijn erg goed, de hoofdstukken niet te kort. De vaart zit lekker in het verhaal en het loopt als een trein.De spanning wordt ook erg goed opgebouwd en is gedurende het hele verhaal aanwezig.Ook het plot is erg goed uitgwerkt.Jammer dat er nog wat losse draadjes waren. Om te vertellen wat die draadjes zijn zou spoilers veroorzaken en daarom moet je dat zelf ervaren.Daarom geen vijf maar vier sterren. Zielsverwanten is een VrouwenThriller van formaat, en moet je zeker gelezen hebben!Photobucket

4 reacties

Opgeslagen onder Recensies

Haruki Murakami – Hard-Boiled Wonderland en het einde van de wereld

PhotobucketHaruki Murakami (1949) is een Japans schrijver en vertaler.Hoewel hij werd geboren in Kioto groeide hij op in Kobe. Zijn vader was de zoon van een Boeddhistische priester. Zijn moeder was de dochter van een koopman uit Osaka. Beiden gaven les in Japanse literatuur. Murakami was echter altijd meer geïnteresseerd in de Amerikaanse literatuur, waardoor hij zich een westerse schrijfstijl eigen maakte, waarmee hij zich onderscheidde van zijn Japanse tijdgenoten.Murakami heeft al veel boeken geschreven en wereldwijd worden er miljoenen van zijn boeken verkocht.Een jonge wetenschapper verwerkt ultrageheime gegevens tot een numerieke code. Als voorbereiding op deze werkzaamheden heeft hij zonder dat hij zich er bewust van was een hersenspoeling ondergaan. Wat volgt is een bizarre speurtocht langs wonderlijke figuren en plaatsen in twee omgevingen.Hard-Boiled Wonderland en het einde van de Wereld zijn twee verschillende verhalen. Tot ver in het boek lijken het twee verhalen, met alleen de eenhoorn die het verhaal verbindt. Als lezer weet je dat deze twee verhalen met elkaar te maken moeten hebben, maar op welke manier dat precies is, blijft lang onduidelijk.De ene wereld speelt zich af onder Tokio. De jonge wetenschapper komt daar met een lift.. Hoe dat wordt omschreven en verteld is echt wonderbaarlijk goed gedaan. Er wordt rijkelijk met metaforen gestrooid, en dat maakt dat je vanaf de eerste pagina in het verhaal getrokken wordt.“Om te beginnen was er de ruimte. Deze lift was zo ruim dat hij als kantoor dienst had kunnen doen. Als je er een bureau in zou zetten, samen met een wand en archiefkast, en er ook nog een klein keukentje in bouwde, had je nog ruimte over. Je zou er zelfs drie kamelen en een middelgrote palmboom in kwijt kunnen.”Het hele boek is doorspekt met dit soort prachtige beschrijvingen.Maar goed, we gaan er vanuit dat de lift naar beneden gaat en dat we terecht komen in een wereld onder Tokio. Een wereld met enge hekelingen en bloedzuigers, waar een vreemde professor zijn laboratorium heeft verstopt. De professor doet dit samen met zijn mollige, in het roze gestoken kleindochter, die door de lange gangen loopt op roze hoge hakken.De andere wereld speelt zich af in een ommuurde stad. Een stad waar je niet uit kunt. De droomlezer kan alleen in het donker leven, want zijn ogen zijn beschadigd. In deze stad hebben de mensen geen schaduw, en daardoor geen ziel. Ook hier gebeuren allerlei vreemde dingen. Naarmate het boek vordert wordt het heel langzaam duidelijk wat deze jonge wetenschapper en de droomlezer met elkaar te maken te hebben. De wereld waarin je je begeeft als lezer is een andere wereld dan je gewend bent, maar als lezer wordt je rijkelijk beloond. De manier waarop het verhaal uiteindelijk samenkomt is werkelijk geweldig. Als je eenmaal in dit boek begint, en je laat meevoeren in de wondere wereld van Murakami, wordt je als lezer zeker niet teleurgesteld. De hoofdpersonen hebben in dit boek geen naam en dat valt op. Beide verhalen worden vanuit de “ik” vorm beschreven. Het was even wennen aan een boek zonder namen voor de hoofdrolspelers. Ook de bijrollen hebben geen naam. Er wordt gesproken over “de dame van de bibliotheek. De poortwachter, de kleindochter en de professor. Op geen enkele manier is dit storend in het geheel. Desondanks leer je de hoofdpersonen goed kennen. De plaatsen in het boek zijn gedetailleerd beschreven en voelen daarom echt aan. Als lezer waan je jezelf op de plek waar de hoofdpersoon ook is. Elke plek kan je visualiseren, en daarom lijkt alles nog echter. Hoe vreemd en raar het verhaal ook is, het lijkt allemaal echt. Murakami heeft dit op een geweldige manier gedaan! De schrijfstijl van het verhaal is erg prettig. Er worden mooie lange zinnen, vol metaforen gebruikt. “ Ik probeerde Danny Boy te fluiten, maar het klonk als het gesnuif van een hond met astma.” Door dit soort uitdrukkingen is het boekt doorspekt met een flinke dosis humor, en betrapte ik mezelf regelmatig op het hebben van een glimlach op mijn gezicht.Natuurlijk heeft dit helemaal niets met de werkelijkheid te maken, maar dat is de kracht van Murakami’s verhalen. Je gelooft het gewoon als lezer. Op het moment dat je het boek leest, is de wereld waarin je je bevind de echte wereld.Murakami is een geweldige schrijver en als je door zijn boeken gegrepen wordt, dan wil je doorlezen. Het boek leg je niet meer weg tot het uit is. Het is zeker geen thriller, ook geen roman, meer een fantasie verhaal. Je springt net als Alice in Wonderland een gat in, en laat je meevoeren in de gedachtekronkels van Murakami.Een absolute aanrader. Murakami moet je gelezen hebben!Photobucket

4 reacties

Opgeslagen onder Recensies

Ingrid D. Roefs – Ander Spoor

PhotobucketSchrijven heeft het hele leven van Ingrid Dobbelsteijn-Roefs centraal gestaan. Al op de lagere school bleek haar voorkeur uit te gaan naar taal. Ze heeft dan later ook voor een communicatiestudie gekozen.Ander Spoor is haar debuutthriller.Tijdens het schrijven van Ander Spoor ontdekte ze echter pas waar ze haar “passie voor woorden” werkelijk kwijt kon. Chrystianne, zeg maar Chrysant, stelt vast dat haar leven op een voortschrijdend afbraakproject lijkt. Haar echtgenoot Sander is een onbereikbare echtgenoot in de “hogere kringen” geworden, waar haar “vertederend eenvoudige afkomst” ernstig misstaat. Ook haar kinderen lijken een steeds grotere hekel aan haar te krijgen.Op de golfclub van Sander is ze niet meer welkom, ondanks dat Chrysant goed kan golfen en een behoorlijke handicap heeft.Sander werkt over en maakt carrière en is daardoor nooit thuis. Chrysant besluit op een andere golfclub te gaan kijken. Daar ziet ze een groepje vrouwen erg veel pret hebben. Na een poosje gekeken te hebben naar deze groep “Vijf boven Par”, trekt Chrysant de stoute schoenen aan en vraagt of dat ze eens met hun mag mee golfen.Astrid, Edith,Noor, Debby en Ellen zijn het niet allemaal eens dat Chrysant met hun gaat meespelen. Vooral Noor laat haat kritiek op Chrysant duidelijk blijken.Astrid neemt het op voor Chrysant, zij mag haar wel, ondanks dat ze te hard praat, te luid lacht, en teveel vloekt.Naast dit alles leert Chrysant ook Michiel kennen via Hyves. Een berichtje voor iemand anders komt in de mailbox van Chrysant terecht. Ze reageert terug en daardoor ontstaat een warme vriendschap. Ook Michiel’s relatie zit in zwaar water, en ze vinden veel steun bij elkaar.Ander Spoor is een roman dat gaat over vriendschap. Over eerlijkheid binnen zo’n vriendschap, en over de achterbaksheid binnen zo’n vriendschap. Ook gaat Ander Spoor over liefde. Onvoorwaardelijke, tragische liefde tussen twee mensen die elkaar niet kennen. Ander Spoor gaat over relaties. Wat gebeurd er als je partner adoreert maar hij groeit in een baan en plots meer status krijgt? Blijft alles binnen je relatie dan hetzelfde of niet? Deze desastreuze veranderingen worden uiteengezet in Ander Spoor.Het verhaal begint bij het eind. Je weet dus gelijk hoe het verhaal afloopt. Je leest dus wat zich voor die tijd heeft afgespeeld en hoe het tot dat eind is gekomen. Dat heeft Roefs goed gedaan en is geen moment storend. Toch is het jammer dat als je Ander Spoor dan uit hebt, je niet weet hoe het verder gaat.De karakters worden niet allemaal even goed neergezet, en dat is jammer. Doordat Chrysant, Astrid en Michiel goed worden neergezet, mis je de uitwerking van de andere karakters. Dat is een gemiste kans. Ook staat er op de achterflap dat Ander Spoor het Thriller debuut is van Roefs, echter komt het niet in de buurt van een thriller. Roefs heeft een prettige schrijfstijl wat er voor zorgt dat je door blijft lezen. Het verhaal is goed uitgewerkt, maar het blijft een roman. Helemaal niet erg, en het verhaal is er niet minder goed door. Al met al is Ander Spoor een goed debuut waar Ingrid Roefs zich niet voor hoeft te schamen!Photobucket

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Recensies

Loes den Hollander – Het scherventapijt

PhotobucketLoes den Hollander (1948) kennen we allemaal van het thriller genre. Loes komt uit de zorg, en haar schrijvers carriere is begonnen met het winnen van een Libelle verhalenwestrijd. Ze heeft boeken geschreven zoals Vrijdag, Wisselgeld, Vluchtgedrag, en vele andere thrillers. Ook heeft ze een aantal novelles op haar naam staan, net als verhalen bundels zoals Vreemde Liefde.Na een aantal thrillers wilde Loes Den Hollander graag een roman schrijven, en dat is gelukt! Het Scherventapijt is haar eerste roman.In Het Scherventapijt maken we kennis met drie vrouwen, Annlies, Charlene en Marieke.Alledrie worstelen ze met diverse problemen. Annelies worstelt al haar hele leven met de vraag wie haar vader is. Ook is haar moeder heel snel heel erg dement geworden, en daar worstelen ze mee. Annelies en haar zussen proberen zo goed mogelijk voor haar moeder te zorgen. Charlene daarintegen had haar vader helemaal niet willen kennen. Marieke wil helemaal niets te maken hebben met haar afkomst, en ze heeft een man, Thomas, die aan de ziekte van Pick lijdt. Een ernstige vorm van dementie. Thomas kan niets meer door zijn ziekte en wordt 24 uur per dag verpleegd.Ogenschijnlijk hebben deze vrouwen niets met elkaar te maken. Totdat de man van Annelies, Dennis komt te overlijden bij zinloos geweld.De hoofdpersonen komen goed uit de verf. Vooral Annlies en Charlene. Marieke blijft een beetje achter, en had wat beter uitgewerkt mogen worden. Ook de man van Marieke, Thomas, laat een los lijntje achter aan het eind van het verhaal, en dat is jammer. Je wilt weten hoe het hem vergaat. Tijdens het lezen van het verhaal ontstaan er allemaal losse draadjes, en dit komt aan het eind van het verhaal prachtig samen. Hoe ogenschijnlijk drie totaal verschillende vrouwen niets met elkaar te maken lijken te hebben, en dan toch met elkaar verbonden blijken te zijn. Prachtig gedaan! Het Scheventapijt is ook een emotioneel verhaal. Hoe gaat men om met het verlies van dierbaren?Den Hollander doet het goed in haar eerste roman. Net als bij haar thrillers wordt je in het boek gezogen, en wil je lezen totdat het boek uit is. Buiten is het koud, en je wilt niets liever dan met een goed boek voor de haard kruipen. Het Scherventapijt is daar uitermate geschikt voor!Photobucket(Geschreven voor Ezzulia )

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Recensies

Arthur Japin – Vaslav

PhotobucketArthur Japin is in Nederland geen onbekende auteur meer integendeel. Veel mensen hebben altijd wel iets van hem gelezen of geluisterd.Japin werd in 1956 geboren in Haarlem, en hij studeerde enkele jaren Nederlandse taal en letter – kunde.Zijn romans bevatten vaak een autobiografische of historische kern.Zo kennen wij van Japin: “De Overgave”, “De zwarte met het witte hart”, “Een schitterend Gebrek” won de Libris Literatuur Prijs.Met Vaslav is Japin terug, en hoe!In Vaslav wordt het verhaal verteld van Vaslav Nijinski. Hij was een wereldberoemde danser, maar er kwam een abrupt einde aan zijn carrière. Hij neemt afstand van de werkelijkheid en leeft verder in zijn eigen fantasie.Deze bewuste dag wordt verteld door Peter, zijn bediende. Maar ook door de legendarische Sergej Pavlovitsj Diaghilev, en Romola zijn vrouw.Alle drie vertellen over hun leven en herinneringen aan Vaslav. Peter maakt alles van dichtbij mee, in zijn werk als bediende van Vaslav. Diaghilev kan bijna niet verder leven na zijn breuk met Vaslav en is verteerd door haat. Hij doet er alles aan om de carrière van Vaslav te ruineren. Na een jarenlange intieme verhouding kan hij niet verkroppen dat Vaslav trouwt met een vrouw.Romola verteld hoe ze alles in het werk heeft gesteld om met de beroemde, maar homoseksuele, Vaslav te trouwen. Uiteindelijk lukt dit haar, en zij zet zich onverschrokken in voor haar man.Het verhaal over Vaslav wordt dus vanuit drie verschillende oogpunten beschreven. Alle drie de karakters hebben ze hun eigen herinnering en beleving, en dit wordt in vier delen verteld. Toch beslaat het hele boek maar een dag. Zodra je aan Vaslav begint wordt je meegesleurd in het verhaal. Vanaf de eerste pagina ben je geïntrigeerd. Op de achterflap staat; “ Een verhaal dat recht je hart in danst” en dat klopt. Je wordt meegesleurd in het verhaal, en je legt het boek pas weer neer als je het uit hebt.Echt veel weten we uiteindelijk nog steeds niet over Vaslav. Je zou hem eigenlijk nog beter willen leren kennen. Alles willen weten over zijn wonderlijke leven. Weten waarom hij niet meer wil dansen en spreken. Weten waarom hij in zijn eigen fantasie wilt leven. Het is een intrigerend verhaal dat je niet meer loslaat. Uiteindelijk kruipt de tijd voorbij in het boek, en de dag die beschreven wordt duurt wel erg lang. Dit komt door de vele verhaallijnen, en uitwijdingen. Toch is dit niet storend en is het verhaal boeiend genoeg om dit aan te kunnen.De cadans van de zinnen is ongelofelijk mooi en beeldend geschreven. De karakters komen tot leven, en je ziet ze voor je ogen het verhaal uitbeelden; alsof je bij een voorstelling van Vaslav zit. Zelfs als je geen kennis hebt van de danswereld of de geschiedenis daarvan is Vaslav goed te lezen. Japin heeft de gave om verhalen te schrijven alsof hij ze zelf heeft meegemaakt. Als je ook ooit een luisterboek van hem geluisterd hebt, dan hoor je Japin zelfs het verhaal voorlezen. Geweldige beleving!Photobucket(geschreven voor Ezzulia.nl)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Recensies

Bart Debbaut – De Facebook Moorden

PhotobucketDe Facebook Moorden is het derde boek van Bart Debbaut. Allemaal hebben ze de speurder Mieke Van Cattendijck en John Leyssens in de hoofdrol.Hans Devriendt, vader van twee dochters en getrouwd met Ilse, medewerker in het cultuurcentrum, heeft een onberispelijk bestaan. Op een huwelijksfeest van een collega komt hij echter iemand tegen die zijn stoppen doen doorslaan.Hans neemt een rigoureuze beslissing en opent een Facebookpagina voor zijn plannen. Hij wil wraak, en genoegdoening.Hij vermoordt Ellen Maenhout. Hij wurgt haar en verbrandt haar ogen. Dit alles kondigt hij aan op Facebook, en hij schrijft ook waarom hij dit doet. Binnen 2 dagen heeft hij duizenden volgers. Ook de politie volgt deze Facebookpagina.Mieke van Cattendyck en John Leyssens gaan samen met de Computer Crime Unit op zoek naar de dader. Echter blijkt dit moeilijker dan verwacht.Hans Devriendt moordt er lustig op los, en zijn daden zijn gruwelijk.De Facebookmoorden is een goed boek. Het verhaal is ijzersterk. De hoofdpersonen komen goed tot hun recht, en ook de karakters van de speurders worden verder uitgediept. Naast de moorden, en het opsporen van de dader, is er ook aandacht voor de persoonlijke relaties van de hoofdpersonen. De spanning is goed opgebouwd. De dialogen lopen erg goed. Ondanks dat er hier en daar wat Belgische en Franse uitdrukkingen zitten is het verhaal goed te volgen. Het plot is echt ijzersterk en zie je pas tegen het eind van het boek aankomen. Dit maakt dat je door wilt lezen, want je moet gewoon weten hoe het afloopt. Al met al een ijzersterk boek dat je zeker moet lezen. Let wel, het kost je je nachtrust, want hij moet uit!Photobucket(Geschreven voor ThrillerBoek)

1 reactie

Opgeslagen onder Recensies

De Geheime BoekenClub – Gayle Lynds

Photobucket

Gayle Lynds is een prijswinnende schrijfster van spionage-thrillers. Ze is een van de weinige vrouwelijke auteurs van bestsellers in dat genre. Haar boeken zijn uitgegeven in twintig landen. Haar man, Dennis Lynds, ook schrijver, overleed in augustus 2005. Het eerste boek van Lynds, Maskerade, is uitgeroepen tot een van de meest spannende spionage thrillers ooit! Lynds wordt door het genre dat ze schrijft ook wel de vrouwelijke Ludlum genoemd.

In De Geheime Boekenclub maken we kennis met Eva Blake. Eva is een getalenteerd historica, en conservator van het Getty museum. Ze is veroordeeld voor de moord op haar man, die tijdens een auto ongeval om het leven is gekomen. Eva was drunken en zat achter het stuur. Haar advocaat heft haar aangeraden om schuldig te pleiten, in ruil voor een kortere straf. Als Eva 2 jaar vast zit, komt Tucker Anderson van de CIA bij haar op bezoek.

Er wordt haar gevraagd op zoek te gaan naar de Gouden Bibliotheek.

De vriend van Tucker, Jonathan Ryder is doodgeschoten op het moment dat hij gevoelige informatie doorspeelde aan Tucker. Het boek der spionnen is zoek, en moet gevonden worden. Judd Ryder, de zoon van Jonathan wordt ook door de CIA ingehuurd als contractwerker, om Eva te vergezellen in haar zoektocht naar de Geheime Bibliotheek.

 

Vanaf dat moment is niets meer wat het lijkt, en niemand is wie hij zegt dat hij is. Als je begint in De Geheime Boekenclub, dan moet je doorlezen. Het verhaal is ongelofelijk spannend. De plotwendingen volgen elkaar in een hoog tempo op. Zo hoog dat je af en toe buiten adem bent van alle actie. De personages komen erg goed tot hun recht en zijn goed uitgewerkt. Ook de beschrijvingen van de details maken dat je zelf op zoek wilt gaan naar deze bilbiotheek.

Er zijn vele verschillende verhaallijnen en het is magistraal goed gedaan hoe alles op het eind samenkomt. Het plot is duizingwekkend spannend. De personages van Eva Blake en Judd Ryder zijn uitermate geschikt om in een volgend boek weer de hoofdrollen te spelen.

Het leuke aan het verhaal is dat het op werkelijke feiten berust. De Koninklijkeke Bibliotheek van Constantinopel van het Byzantijnse Rijk, heeft echt bestaan.

Al met al wil je met dit boek wegkruipen op de bank en pas weer opstaan als je het boek met een diepe zucht hebt dichtgeslagen!

 

Photobucket

(geschreven voor ThrillerBoek)

1 reactie

Opgeslagen onder Recensies